من غروبی زرد و خسـتم     کـــه ز تو خالیــه دســـتـم

عاشـــــقم پاییـزی از درد      دل به اواج تــــــو بســـتم

تو یه عمـــره تب عشــقو     در نـــگاه مــن می بینــی

ولی با سـخره و ســاحل      بــاز به گفتگو می شیـنی

خورشیـــد طـلایی مــــن     تــوو دلت همش می میـره

تـــن ســـــرد آبـــی تــــو       منــــو از خـــودم می گیره

کاش رو خاکستــر قلــبم       تو یــــه روزی پـــــا بــذاری

این تن سوخته از عشقو       با خــودش تنـــها نـــــذاری

من میخوام قصه عشقــو       تــوی گـــوش تــــو بخونـم

تـــوی اعمـــاق وجـــودت       غــرق بشم پیشت بمونم

تـو به ژرفـــــــــای زمینی        من تـــوو قلـب آسمــــونم

ولــــــی من فاصله ها رو        مـی شکنم از دل و جـونم

دل تــــــو آبــــــی امــــــا          دل مــــن رنــگ خـــــزونه

لحظه ی به تــو رســیدن         خـــــط آخــــــر جنــــــــونه